Meditatie woensdag 25 maart

Meditatie woensdag 25 maart

Exodus 8, 12 – 28

Vandaag twee plagen met insecten in de hoofdrol: muggen en steekvliegen. Plagen waarbij de natuur zich keert tegen de Egyptenaren, die zich tegen de Israëlieten hadden gekeerd. Vandaag een vorm van satirische humor. Hier gebeurt iets wat we ook zien bij de toren van Babel: de mensen bouwen een toren ‘die tot in de hemel reikt’ (Genesis 11, 1 – 9). En wat doet God? Terwijl de mens denkt via die toren God te bereiken, daalt God af om te kijken waar de mens het toch zo druk mee heeft.

Een dergelijke satire zien we vandaag bij de muggen, een satire die sterker imponeert als het Hebreeuwse woord hakkinam niet als muggen vertaald wordt, maar als luizen, zoals de Engelse Bijbel doet. Konden de Egyptische magiërs de plagen van het bloed en de kikkers in en buiten de Nijl nog nadoen, de luizenplaag is de eerste waarbij ze dat niet kunnen. En zodra dat niet mogelijk blijkt, ja, ‘…dan moet hier wel een god de hand in hebben!’ (15).

Wat magie (lees: techniek) niet kan reproduceren moet wel goddelijk ingrijpen zijn. Zo worden religie en wetenschap elkaars tegenover. Hoe meer we wetenschappelijk kunnen begrijpen, des te minder behoefte wij hebben aan geloof. Zo wordt geloof marginaal en blijft er een god van de gaten over. Zodra we iets niet kunnen verklaren is er sprake van een god, een wetenschappelijk gat. God als gatenvuller, de goddelijke Alabastine.

Maar geloof je pas als er een wonder gebeurt? Is dat niet geloven langs magische weg? Geloven we pas als God bij lijden ingrijpt? Hoe begrijpelijk dat verlangen, maar dan reduceren wij God tot illusionist, een concullega van Hans Klok.

Nee, de belangrijkste manier om God te ontmoeten is niet het wonder, maar Zijn woord. Daarin vinden wij woorden die troosten en bemoedigen. Woorden die doortrekken in ons leven: een onverwacht telefoontje, een vraag: ‘hoe is het ermee? Kan ik iets voor je doen?’

De Egyptische magiërs – en hun hedendaagse vaak megalomane opvolgers – krijgen een lesje vandaag: zij dachten dat zij beslisten over het lot van de mensen omdat ze de natuurkrachten beheersten, maar ze zaten ernaast. God drijft de spot met hen door zijn aanwezigheid te onthullen in het kleinste van de schepselen: de luis.

Laat u vandaag troosten en bemoedigen en luis-ter naar een actuele aanpassing van Lied 1003. Stil in de straat. Overal… op www.mijnkerk.nl

Tot morgen!

Cor Baljeu